Bana “Yarın namaza başlayacağım” dedi.
Bugün salası veriliyor, nereden bilecekti?
Onca sözler veririz, yarın buluşalım diye.
Böyle gerçeklerle yüzleştikten sonra bile.
Senet yaparız, çek yazarız randevu alırız.
Oysa biz, bugün yaşadığımız anda varız.
Bir dakika öncesi geçti, sonrasını bilmeyiz.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta