Ramazan Pamuk Şiirleri - Şair Ramazan Pamuk

Sarp kayalı dağlar aştım
Yollar usandırdı beni
Derdinden dillere düştüm
Kullar usandırdı beni

Dünyalar sırtıma bindi

UZAK DUR GARDAŞIM UZAK

Rehberi yalan olandan
Uzak dur gardaşım uzak
Yalandan yüze gülenden
Uzak dur gardaşım uzak

ŞEHR-İ ELBİSTAN

Altı şubat yarasını
Sarıyor Elbistan şehri
Çok şükür şimdi ayakta
Duruyor Elbistan şehri

SENDEN USANDIM
Doğar doğ­maz gel­dim yar olur diye
Yürü yalan dünya sen­den usan­dım
Gelen git­mez san­dım çok kalır diye
Yürü yalan dünya sen­den usan­dım

SILAYA DÖNEK EDE

Sağım solum gurbet oldu
Dönek sılaya sılaya
Dostluk desen berbat oldu
Dönek sılaya sılaya

Elbistan şehrinin büyük ovası
Kuraklığa mahkum oldu vekilim
Kim güdecek hani nerde davası
Görülmeden düne kaldı vekilim

Çiftçi mahsul olmasada ekiyor

SANIRSIN
Ben yürürüm sanırsın
Adım adım giderken
Zahire aldanırsın
Gerçeği terk ederken

On beş temmuz günü gece yarısı
Şanlı bir destanı yazdı bu millet
Yediden yetmişe,genci kocası
Bir hain planı bozdu bu millet

Salalar okundu çıktık sefere

Seçim bağdaş kurup oturdu başa
Hal hatır sormaya vakit kalmadı
Tereyağ döküldü toprağa taşa
Hazine boşaldı nakit kalmadı

Kimi tespih çekip reyin sayıyor

İğde'nin solmayan yedi vereni
Her bahar açardı Sefil Çimani
Buldumu sohbette yarı yarani
Neşeden uçardı Sefil Çimani

Bazan bulandı da bazan duruldu