Ne savaşlar, ne felaketler
İnsanlığı durdurdu
Dünya insanla dolu
insan hüzünle yoğrulu
kimi hasta
Diyorlar sandık gelsin
Seçmen oylarını versin
Akl'a kara belli olsun
Herkes layığını bulsun!
Cümle alem bekler durur
Yeni ufuklara taşınıp değişik yüzler gördüm
Devamlı yıpratıyor insanlar birbirlerini.
Kendime sordum: Neden kiminin her günü bir eğlence?
Kiminin geleceği kabuslar içinde?
Ruhsuz kentlerin kendini kaybetmiş insanı
Gökyüzünde uçurtmalar uçurduğumuz
toprağında aşklar yeşerttiğimiz
gençlik,coşkun akan bir ırmaktı,
kâh karamsarlık girdabında
hayallerimizin gölgesinde buluştuk
hırsla tırmanırken yokuşları
Anlamak kolay değil insanları
Bazısı doymak bilmez, hırsla dolu
Hiç yoktan kaybeder onurunu
Onursuz kimse pek ahmak olur.
Kiminin zindanı olmuştur nefret.
Sırdaş olduğum geceler
Cezbediyor aşkı, hüzünleri.
Biraz ışığa hasret günlerim
Güneş doğmuyor yaşadığım yerlere.
ağır bir karabasan gibi
alınyazım, yalnızlığım.
yalnızlıkları çağrıştıran şarkılar
ve şarkıları hatırlatan yalnızlıklar
Her birimiz öğrendikleriyle
Büyümüş erdemli, güçlü birer insan
Olabilseydik her zaman
Yorulmaz, dünyanın onulmaz dertleriyle
Bana mısın demezdik!
Karanlık, rüzgarlı bir gece
Tüm anlamlar kaybolmuş
İlk gençliğin tatlı heyecanı
Sevgililer unutulmuş!
Benim işim şu gördüğünüz fidanlarla,
Bakmak,, yol yordam göstermek onlara
Hoşgörü, anlayış aşılamak
Hatırlatmak, hayatta önemli olanı
Zulme karşı uyandırmak uyuyanı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!