Sana yanlış yaptım bağışla beni
Sözüm söz yanlışa düşmeyeceğim
Yıkmasan ne olur gönül kaleni
Sözüm söz yanlışa düşmeyeceğim
Taş mı sandın beni bende insanım
Bil ki çok sevmeye kalmadı halim
Bir daha aşkınla yanmayacağım
Vefasız olanı söyle neyleyim
Sana söz ben seni unutacağım
Yeter yıllarca ben düştüm peşine
GÖNLÜNDE YANSIN
Sende benim gibi öyle candan sev ki
O yaşlı gözlerle yola hasret bakasın
Senin sadece tek tesellin olsun içki
Sen beni yaktın ya gönlünde yansın
Bir akşam üstüydü karşıma çıktın
İnanmıştım sana sende aşıktın
Vefasız kalbinle bir nankör çıktın
Suçlusun gözümde seni affetmem
Kimler sebep oldu kimlere uydun
Eylül akşamında yıkmasın evini
Özlüyorum onun sıcacık tenini
Birden bire çekti bende ki elini
Tanrım beklediğim o yar gelmez oldu
O hiç bilmeyecek nasıl yaşadığımı
TAŞIYAMAZSIN
Sevmek o gönlüne çok ağır gelir
Sen gerçek sevgiyi kaldıramazsın
Gün olur sevgiye başın eğilir
Sen aşkın yükünü taşıyamazsın
O aşkınla hep var olmak
Seni bu gönülden sarmak
Kalbin sanki derin bir ırmak
Bu dünyamda tek gerçeğimsin
Yar bir ömür hep benimsin
Uzak durma seven kalbimden
Bana bir ömür o aşkın lazım
İste can veririm ömrümden
Sensin gönlümdeki tek nazlım
Bir sesin bir nefesin can verir
TÖVBELER ETTİ
Bu aşka bağlandım senin sayende
Sevgine inandım gönül bahçende
Çektiğim revamı söyle derdinde
Bu kalbim sevmeye tövbeler etti
Gönülden sevipte çaldım kapını
Dilim düşürmedi senin adını
Unutmaz şu gönlüm artık tadını
Çaresiz bırakma tut ellerimden
Doymadım derinden sana bakmaya
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!