Ramazan Kocapinar Şiirleri - Şair Ramaza ...

Son Sultan...!

Dünyanın tüm kaleleri,
Arşı ala yer gökleri,
Saf tutuşmuş melekleri,
Selam sana, ey son sultan...

Son Yağmur !

Ayakta delik çorap uzun palto, yırtık yemenisi,
Iki tahta bavul ile gözyaşı, uzakların sermayesi,
Onlar ya kazanmanın, yada kayıpların vesilesi,
Islandıkça üşünüyor, yokmu şevkât şemsiyesi,

Bu söz, bir sonbaharın hikâyesi,
işte güzdeki, sarartının birikintisi,
Vurdukça, geçmiş mazinin esintisi,
Savurur rüzgârın yelin, yalın etkisi...

Kimi kavruk kırık, çorakla kurak,

Oralı olmasam, gereksiz desemde, masrafa,
isteksiz çıktım işte, şu dünya pazarına, israfa,
Kahredip ağladım, feryadı figanı, salıp etrafa,
Çığlık attım, bunalıp bağırdım, hiç yere esnafa...

Sorma...Sorma sakın, hüzün hüsran, hastamıyım;

Bir taş atar kör kuyuya
Gel çıkar der tüm orduya
Hayatları eder furya
Bunun adı sosyal medya
---------------------------

Yabancı…! ! !
ŞiiR

Sen bir an giderken, yolunda kendi kendine,
Sonra bir ses duyarsın, kulaklarını inletircesine,
Ve çıkınca biri aniden önüne, uzatmadan başlar söze,

Sevdalar, sevgileri yoğurmalı,
Yürekler sevecen, içten olmalı,
Aşklar, nice güzellik doğurmalı,
Bir bakış, çok şeyleri anlatmalı...

Hani nerde mal mülk hani
Dost düşmanı iyi tanı
Hak yoluna versem kanı
Affet almadan bu canı
----------------------------

Alkış tutasım gelir, atama yürekten alkış,
Bugünün sermayesiydi, yüce şaha kalkış,
Yaşlısı genci kadın erkeği, O ne sahlanış,
Hamd - şükür sana MEVLAM, işte YAKARIŞ...!

daldan dala uçan kuşu
çölden çöle yapar koşu
evden eve olan huşu
ağlatıp yakıyor beni
*