Ramazan Kocapinar Şiirleri - Şair Ramaza ...

Bilemedim...Bilemedim! ! !

Bazen pamukla yün oldum
Hallacin mıhlâcına takıldım
Kimi zaman ak patiska olup
O gergefe nakışlara gerildim!

Takalar...Tayfalar beslerim ben yıllardır, barınır bağrımda,
Birde balıklar, hamsi palamut, istavrit mezgit, vede çupra,
Süs nakışım, gerdanlıklarım var benim, hemde sırma sırma,
Akçakoca alaplı ereğli, benim ereğlim, dokunmayın kuzuma...

Kimi hırçın...Kimi suskun...Kimi sessiz...

Benim Köyüm

Gelince hasat zamanı, kıpır kıpır olurdu, bizim köydeki tarlalar,
Her yerde traktör sesleri, harıl harıldı enterler, fordlar ve fiatlar,
imeceler vardı, işi biten öbürünün yardımına koşardı, o zamanlar,
Bir yel esmeye görsün, sanki halay çekerdi, o buğdaylı başaklar,

Gövdeyi çürüttük dallar kırık, yaprağım dökükmü dökük
Kırıp kalın zincirleri kurtarsam şu bedeni, kapkara zindan
Çilekeş perişan deli divaneyim her an, her zaman, günlük
Böylemi olmalıydı o hak yolun bulmalıydı, oysa körpe fidan

Ya arşa çıkar ey yüce hüda, gül eyle bu canı, gül

Tüm dünya tanır, yurdum huyunu,
Üç kıtaya hâkim, hükümdar benim;
Yedi göbek cümle, ceddim soyunu,
Aşık abid pirin, torunu benim...

Bendeki Bayramlar...!

Duy, duy dinle hadi, bak yar,
Hazin hazin mey kavallar,
Tellendi sazla kemanlar,
Sinemde düğün bayramlar!

Bendeki Sen...!

Sabah güneşinin düştüğü yerde
Tek bir kelâm söz beklerdim yinede
Işın ışın sen yansıdın gözümde
Sen bana bir günaydın demesende...!

Bir Hayat yolculuğu bu, ezan – namaz arası,
Kimi taksite bağlamış, kimi peşin öder kirası,
Büyüklere veda ettik, şimdi sıra bekler hırası,
Şu bağrımdan düşen kan, bilki bayrak yarası...

HER...ŞEY...VATAN...iÇiN... Herşey vatan için!

Hani öyle bir an olurda, birden AYRILIK SANCISI kaplar ya içimizi…
Hani bizi bizden alir da, ötelere bir yerlere, götürür ya kendimizi…
Hani bir bir unutturur da her seyi, kahreder ya bizim benligimizi….
Hani içten içe yiyip bitirir de, ne varsa hepten kemirir ya içimizi…
Hani sarip sarmalar da bizi, feryad figan olur ya heryer eder ya herseyi…
Hani sevdiklerimizden koparir da, taa uzaklara uzak diyarlara iteler ya bizi…

Sen ben davasına düşüp, uyuttuk biz bizi
Tüm dünyaya rezil, rüsva ettik kendimizi
ilim irfanla giydirecektik, oysa bireyimizi
Soyup soytarıya çevirdik, olgun neferimizi
Ne örf adetle itaat bıraktık, nede edebimizi
Ölümü unuttuk, düşünmedik son nefesimizi