Ramazan-ı Şerif Şiiri - Afşin Dualı

İçimizdeki yangını söndürecek ilaç,
Yok şu merhemin feryadı,
Mağlup, beden hüzün altında kıskaç,
Çıkış yolları hep duaya muhtaç..

Perhiz ettik bedende ruhları,
Rızayı ayların sultanında aradık,
Temizlendi bedenin kiri pası,
Günahları bu ayda arındırdık..

Gönül mülkünde asuman daralır,
Gözyaşım (yaşım) damla damla süzülür,
Zulmet içinde bir nur saralır,
Mümin olan bu dergâhta çözülür.

​Yürekteki (yürekdäki) köz sönmez kolay,
Sabır (sabyr) badesini içtikçe geçer,
Lütf u kerem ile kurulur alay,
Ruh bu sofrada kendinden geçer.

​Bende-i aşkız (aşkın kölesiyiz), yolumuz ırak,
Menzile varmaya derman isteriz,
Gitsin artık kalpten her türlü fırak,
Huda'dan (Huday) her daim aman isteriz.

​Güneş (gün) doğar elbet, kararmaz devran,
Mağfiret bağına ekeriz emek,
Biter bu mihnet, kurulur seyran,
Nasipte var imiş "Vuslat" demek.