En zor anda açılır kapılar,
Melekler dizilir saf saf sıraya,
Yaradan yetişir imdada
Kul sıkıntısını atar içinden
İnsan kavşur mevlasına...
Sır burda belki bu anda
Perdeler kalkar aradan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bugünlerde böyle bir vaziyeti hal yaşanır
Onbir ayın sultanı rahmetli kollarını insana açar
En günahkar insan bile bu ayda masumlaşır.......
Bu siirde son dizeler , halk arasinda derler KAFiYEYi KOYDU iste aynen oyle olmus ,,tebrikler .
ramazan ayına şiir yazmak inceliğine sahip ruhunuz hep huzur bulsun .
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta