Ramazan Ayı Şiiri - Gökhan Öztürk 3

Hilal göründü gökte, bir müjde gibi indi,
Nefsin hırçın rüzgarı, huzurla dindi.
On bir ayın sultanı, kurdu sofrasını,
Sildi gönül aynasının pasını, karasını.

​Sabır imtihanıdır, sahurdan iftara,
Bir lokma ekmek merhem olur ruhun dertlerine.
Şükür dilde değil, kalbin en derininde,
Buluşur inananlar mahyanın serinliğinde.

​Teravih saflarında omuz omuza durunca,
Rükuya gidip de secdeye baş koyunca;
Anlar insan, dünya mülkü koca bir hiçmiş,
Asıl zenginlik meğer, bir "elhamdülillah" demekmiş.

​Dudaklarda dualar, sabit bir umutla yükselir,
Gök kapıları açılır, rahmet sağanakla gelir.
Kul olduğumuzu hatırlatır şu aciz halimiz,
Yüce Yaradan’a muhtaçtır her bir zerre miz.

​Sofrada sadece su değil, bereket var bu ayda,
Eski kırgınlıklar biter, selamet var bu ayda.
Hakk’ın rızasıyla geçer gündüz ve gece,
Ramazan; ruhun kurtuluşu, en kutsal bilmece.

Söz: Gökhan Öztürk