Bir maziye el pençe divan durup,
Kendimize gelmeye hayret ettik...
ey yiğitoğlu yiğit bak ki şu karşı tepeye,
ecdadın döktüğü son kan kuramadı ki niye,
bir sor kendine yatarken kuş tüyü yataklarda,
sokak başlarında tavşan avında ben neyleyim,
ecdat bakarken kendini helak etme ey nesil,
doğrul ve kalk fatihlere yataklar mezar değil
İnsan Üstünde Gölgesi
Yaşanmış, yaşanılan bırakmaz mazi
Geçmişe perde çekmek, var mı çaresi…
Kah köhne sokaklar ardında isyan
kah bir çocuksu bakışta yakarış
kah bir dilencinin duasında ümittir insan...
Sen misin ey sevgili
Hayal meyal
Ufkunda dolandığım
Seni ben içre sarıp
Kakülüne boyandığım...
Düşlerim yorgun bahara
Kalbim vurgun yeri
Toprağıma beyazlar serileli
Bir serçenin kanadına düştü yâr,bırak gitsin
Bir et parçası can evinden gizlice hal olur
Bir et parçasına ferman, derdine derman olur...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!