İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Demir almak vakti geldi ve kalktık.
Üşümüş anılarımın pikesi artık,
Yüzü ilkbaharı hatırlatan kadının,
Ardından bıraktığı bir parça lavanta kokusu..
'Yüzü ilkbaharı hatırlatan kadın,
Nisan yağmurlarına çalan gözlere sahipti.
Kırlangıç yuvasına benzer yanı vardı gamzelerinin,
Kanatlanıp uçacak gibiydi gözbebekleri. '
Ben bu durumu biliyorum. Hiç solmasın gülücüklerin.
Volkan kardeşim tebrik ederim kaleminizi.güzel bir şiir okudum...saygılarımla..bülent ışıkçı
Kalemine sağlık tebrikler
lavantalarda kokularında kayboldu gülüşleri
düş yastıklarında uyudu kaç gece,
kaç gece sarındı sensizliğe,
kaç gece sensizliğe uyandı düşlerinden
kaç gece...
deyiverdim..........tebrikler..teşekkürler.....
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta