Kurulan çingene çadırlarının
Issız mecraındadır yüreğim
Meydanlarında zurnalar, zilli tefler çalınırken
Çengiler müziğin ahenginde
Hüzzamımızda raks eder.
Savurur eteklerini esmerce, orta boylu bir kadın
O vakit deste deste çiçekler tüllerinde uçuşur
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta