Arkadaşlarınla
Evinde Yine Bir Rakı Sofrasında,
Ve Gelelim Yine Birinci Bardağa.
İlk Bardak Su Gibi Gelir İnsana,
Ne OLduğu Bile Anlaşılmaz.
İkinci Bardakta Tadını Keşvedersin Rakının,
Kokusu Zevk Vermeye Başlar Sana.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta