Kim doldurdu rüzgarın kadehine rakıyı
Estikçe dönüyor başım
Anason kokulu çocukluk hatıralarım geliyor aklıma
Babamın akşam sofrası
Aldığım ilk yudum
O acı...
O acı şimdi
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Aslında ben içki sevmiyorum
Beğenmiyorum
Rengi, kokusu, tadı
Hoşuma gitmiyor
Ne zaman masamda uzun süre kalsa
O gecem iyi bitmiyor
Aslında ben, içki sevmiyorum
Güvenmiyorum
40 yıllık tecrübeme
Hala bilmiyorum
Ölçümü, dozumu, ayarımı
Sürekli etkiliyor kararımı
Aslında ben içki sevmiyorum
Korkuyorum
Esiri olmaktan
Karanlıklarında kaybolmaktan
Aslında ben içki sevmiyorum
Benim asıl sevdiğim
Canımın istediği
içkinin getirdiği
Koyu bir sohbet
Derinden muhabbet
Erol Atmaca
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta