Hüzünlü bir bahar akşamında, bir gök gürültüsü duydum,
Hissettim, bu çakan şimşek; yağacak rahmetin nefesiydi,
Ve sonra... hiç ses etmedim, yağan yağmurun ritmine uydum,
Anladım ki, bu çiseleyen yağmur; umudumun sesiydi...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta