Rahmetin İzinde
Bir geceydi… Gök susmuş, yer dile gelmişti;
Her zerre “Ya Habîb Allah” diye inlemişti.
Karanlığın kalbinden bir nur yükselmişti:
Doğdu rahmet güneşi, yâ Muhammed Mustafa.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta