Bir hüzün çöker gök kubbeden kalplerimize,
Kurak toprağa düşen çatlak gibi köreltecek gözlerimizi
Ellerimiz açılmaz mı semaya, gecenin en onulmazında uyanarak
Hangi vakte kaldı yalvarmak Allah’a, gözlerimiz ağlayarak
Ne günah işledik diye içimizde yankılanmaz mı sesimiz
Ve kurulunca mizan –ı kebir, yine muhtacız Allah’ın Rahmetine.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta