Rahman-ı Rahimden Bilene

RAHMAN-I RAHİMDEN BİLENE

Evvelâ nefy olunur isim,
Zîrâ isim kaldıkça müsemmâ perde ister.
Benlik, varlık zannıyla konuşur;
Sükût ise hakikatin lisanındandir
Burada “ben” denmez,
Denirse yol baştan düşer.
lakin yol, yürüyene değil,
Yürüyeninde çözülmesine dahi açılır en derinden İslâmda insan
Yanmak ise hiç fiilde değildir,
Hatırlamaktır bazen
Unutulan ezelde zira
Aşk ile geri çağrılır.
Fenâda tamam olmadıkça tecellâ
Bekāda zuhûr etmez artık
Kalan bir şey sanılırsa alemi devranda vicdan konuşur
Bu söz söylenmeli semalarda hatta ruh-u ilahide zikr-i Elhamdülillah
Söylenmiş görünmesi
Okuyana mı vehimdir bilir ehli
Fakat hakikat, lisânı görünce gizlenmez
Hâllerin düşüdür aslinda ruh-u şan
Seven çoktur,
Sevilmek de çoktur.
Nurlu iman-ı efendimizden ders alana zira Hidayeti san-i kudreti sonsuz zulcelaldan Rahmân -ı Rahimden bilene....