Tarumar dünyamda çelik bir kafes
Ateş kokuyordu aldığım nefes
Kalmamıştı içimde ne umut ne heves
Güneş gibi dünyama doğdun Rahime
Zor günler belki geride kaldı
Rahmeti Rahime’yle üstüme saldı
-l-
'yok olmak üzere çıktığım koşuda
h e r - m o l a d a
bana su veren biridir sevgili
öpmeye / sevmeye
Devamını Oku
'yok olmak üzere çıktığım koşuda
h e r - m o l a d a
bana su veren biridir sevgili
öpmeye / sevmeye




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta