Bugün şafak zifiri karanlık
ve ben yine şafak saymıyorum...
Yani susuyorum şimdi güneş batarken...
Yeşil bir nefte yerleştiriyorum alnımın tam ortasına
Selam duruyorum sonra
Benim gök yüzümün çeleksiz ve en kıdemli yıldızına...
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta