Yaşam sonunun nerde biteceği belli olmayan bi tünel,
Bense bu tünelde 80 lerden kalma bi mercedesle gidiyorum,
Farlarım kırıldı,kaportam yamalı,depom yaralı,
Niye bilmiyorum bu tünelde her yer kapalı,
Şimdi rahatım ama hiç bozma keyfimi,
Ayağım hafif gazda yol dümdüz biliyorum.
Ellerim direksiyona hafifçe dokunuyor,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




hayatın çeşmekeşlıiginde bu kadar rahat olmak ne güzel hep böyle olalım tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta