özlemlerime hapsettim göz yaşlarımla, içimdeki beni
kabuslu gecelerin zifirisinde uyandım, sorguladığım mazimle
ellerim titriyordu, gözlerim kan çanağı, koştum hiç durmadan
gelecekle, geçmiş arasındaki kalan köprülerde dondum kaldım sorularla
hesaplaşmalar…ah o bitmeyen hesaplaşmalar..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Iyi guzelde hayat birakirmi? ? ,her gunun yeniligiyle aktikca gerek aci gerek tatli bizlerde akisina kaptiriyoruz kendimizi.. hayata sitemli bir anlatim olmus yurek haykirmis. kutluyorum..Selam saygi sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta