Küçük bir el radyosunda.
Gölge bir m/adamım.
Sabahları merhabalaşırım.
Akşamları vedalaşırım.
Şehirde, köyde, tüm evlerde.
Yediden yetmişe
Görmeseler de beni.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Sevgili Kardeşim: Nihat İlikcioğlu,
Beğenerek ve saygı duyarak okuduğum güzel bir şiir olmuş. İster istemez zevkle dinlediğimiz o muhteşem radyo programlarını hatırladım.
Kaleminize sağlık, gönlünüze sağlık. Başarılar diliyorum.
Şiirin hakkı olan tam puan+antolojiyi Bodrum'dan gönderiyorum.
Her şey sizin ve sevdiklerinizin gönlüne göre olsun efendim.
Sevgi ve saygılarımı iletiyorum
Dr. İrfan Yılmaz. BODRUM.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta