Çocukluktan yoldaş oldum radyoya
Sesimizi duyuruyor dünyaya
Dinler iken dalıyorum hülyaya
Onun için dostum derim radyoya
Acımızı tatlımızı paylaşır
Sazımızı sözümüzü söyleşir
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




severim radyoyu. dünyadan bize gelen ilk sestir o. ne televizyon, ne internet alamaz onun yerini. kaymaklı dondurma gibi her zaman lezzetli kaleminize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta