Rachel, Rachel, aah Rachel… Minnetle anıyorum…
Sanki seni bir yerden; /elest’ten/ tanıyorum.
Can vermek sana düştü devr-i kaht-ı rical’de
Cemâline bakmaya, aah! ben utanıyorum…
...
devr-i kaht-ı rical: adam kıtlığının olduğu zaman
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta