Dil altlarına çekilirken kelimeler,
insanlık binlerce kez utandı doğasından
Yeryüzündeki bütün çiçekler yasta
Yüreğine dağlanmış sevdası, isyanda
Karanlığımızı aydınlatan gözlerinin ışığıyla
Okyanusların,
taşırdığı damlalarda kalmış
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta