Yeter yeter çık dünyamdan
Oy dun gözümü
Yıllarca kan kusturdun
Gösterdin iç yüzünü
Bahar aylarında yaprak dökümü
Acı neymiş volkanların közünü
Bir zalimin aşkı düştü gönlüme
Sevdamı salladı, yalan rüzgarında
Bir daha sevmek mi aman tövbe
Ömrümü geçirdi, vicdan azabında
Kesmedim umudumu seneler boyu
Issız ıssız sokaklar
Yine benim meskenim
Hatırlatır adımlar
Sanki senle gezerim
Buza kesti sokaklar
Yanındayken kıymetini bilmeyenler
Kaybettikten sonra gerçeği itiraf ederler
Gözlerine bakarken, gözleri görmeyenler
Kaybettikten sonra gerçeği itiraf ederler
Sen bir hiçsindir, değerlidir eller
Uykun gelip başını yastığa koyduğunda
Kendinden geçmeden önce beni hatırla
Vicdan yaraların sızlamaya başladığında
İster ağla ister gül kahkahayla
Düşün bir bir bana ettiğin eziyetleri
Yaşamak varken, kardeşcesine
Kader, sen benle dalganı geçme.
Bir kez ıskala, yaramı deşme
Düş bir yakamdan, bana kastın ne?
Hem ağlat hem güldür, delicesine
Sen ister misin böyle olsun
Yaşanan her şey unutulsun
Yolumuz burada son bulsun
Sen orada ben burada kahrolsun
Sen ister misin her günümüz ahla dolsun
Kalsaydın baş ucumda
Yaban ele koşmasaydın
Yarim benim gözlerimden
Yaş olup ta akmasaydın
Yetmedi mi yetmedi mi?
Sevgim sana yetmedi mi?
Abarta abarta, aşklarını anlatırken
Kızgın ateşlerde yandırdın beni
Çok güzel aşkım diye övünürken
Asılsız sözlerle kandırdın beni
Ben o acı yılların korunda yandım
Mutluluk yoktu ne gecemde ne günde
Kara basalar gibiydin ömrümde
Sevda kelebeğimi öldürdüğünde
Sende öldün onunla birlikte
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!