İnci mercan dizerken gönül çarşısında,
Öldü Rabia kızım doğarken gençlik kozasından...
Tükendi kandilde yağı, soldu gülüm harın acısından,
Çekip gitti balam gitti nefis avcısının arkasından...
İçip de “sohbeti canan” ile “O” Gülün şarabından,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta