Uzun zaman oldu yokluğun Rabia
Sen yoktun ama her anım sen oldun
Çok aradım, çok çırpındım öylesine yoruldum
Rabia sen nerelere kayboldun
Günü yaşıyorum, geleceğim yok Rabia
Geçmişin içinde sıkışıp hapsoldum
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta