Sen Adeviye’de yaralı bir kuş
Ben topçu kışlasında kuruyan huş
Sen korlar içinde can veren şehit
Ben kanlı sahneye her zaman şahit
Sen sonsuz cihana haykıran gür ses
Ben fani dünyama cılız bir nefes
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Duygu yüklü şiirinizi
beğeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta