Hey Rabelais!
'Gülümsemek insanlara mahsustur' dediğinde,
Merak ettim ne yapıyordun?
Dur tahmin edeyim,
Ya tarihe geçecek bir söz yaratma peşindeydin,
Ya şişenin dibinde geziniyordun,
Ya da sen de benim gibi terkedilmiş olacaksın ki,
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta