Bu dünyada bir yerim yurdum yok
Öyle ki evimde bile huzursuzum
Sığamıyorum, ne koca şehre ne de kendi kendime
Korkularım kaplıyor mavi gökyüzünü
Bir yağmur başlıyor yağmaya
Ve ben korku yağmurunda iliklerime kadar ıslanıyorum…
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta