Çocukken görürdüm kargayı,Sevmiştim.
Dört kere çok yaşarmış, insandan.
Cayıverdim sevmekten,
Küçümseyiverdim, küçüktü bedenimden.
Belli belirsiz dinliyordum “gakları,”
Kucaklarken gözlerim uzakları,
Terk ettiler sürüsüyle dev çamları,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta