Acıyor Allah'ım;
Parmak uçlarımdan saç uçlarıma kadar acıyor, sızlıyor..
Senden bir işaret, bir yön bekliyorum; o son limanda..
Başım ellerimin arasında,
Yüreğim an be an daha da sert sızlamakta..
Daha önce çok yarı yolda bırakıldım ama bu yara çok dokunuyor bana.
Okuyorum sızlayan her bir yerime sağlam bir İnşirah..
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta