Güvendiğin yerden darbeyi alınca anlıyorsun. En çok da sevdiklerine karşı kendini koruman gerektiğini.
Senin canın nasıl yanar en iyi onlar biliyor.
Düşmanın yaptığı koymuyorda, sevdiklerin vurdumu sırtından düştüğün yerden kalkamıyorsun.
Şimdi derin bir kuyudayım yusuf gibi.
Korkmuyorum yalnızlıktan, karanlıktan hatta ölümün beni bulmasından.
Ama üzülüyorum nefret etmem gerekirken gözyaşı akıtıyorum.
Canımı emanet ettiğimin canımı yok saymasına dayanamıyorum.
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta