Güvendiğin yerden darbeyi alınca anlıyorsun. En çok da sevdiklerine karşı kendini koruman gerektiğini.
Senin canın nasıl yanar en iyi onlar biliyor.
Düşmanın yaptığı koymuyorda, sevdiklerin vurdumu sırtından düştüğün yerden kalkamıyorsun.
Şimdi derin bir kuyudayım yusuf gibi.
Korkmuyorum yalnızlıktan, karanlıktan hatta ölümün beni bulmasından.
Ama üzülüyorum nefret etmem gerekirken gözyaşı akıtıyorum.
Canımı emanet ettiğimin canımı yok saymasına dayanamıyorum.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta