Güvendiğin yerden darbeyi alınca anlıyorsun. En çok da sevdiklerine karşı kendini koruman gerektiğini.
Senin canın nasıl yanar en iyi onlar biliyor.
Düşmanın yaptığı koymuyorda, sevdiklerin vurdumu sırtından düştüğün yerden kalkamıyorsun.
Şimdi derin bir kuyudayım yusuf gibi.
Korkmuyorum yalnızlıktan, karanlıktan hatta ölümün beni bulmasından.
Ama üzülüyorum nefret etmem gerekirken gözyaşı akıtıyorum.
Canımı emanet ettiğimin canımı yok saymasına dayanamıyorum.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta