Güvendiğin yerden darbeyi alınca anlıyorsun. En çok da sevdiklerine karşı kendini koruman gerektiğini.
Senin canın nasıl yanar en iyi onlar biliyor.
Düşmanın yaptığı koymuyorda, sevdiklerin vurdumu sırtından düştüğün yerden kalkamıyorsun.
Şimdi derin bir kuyudayım yusuf gibi.
Korkmuyorum yalnızlıktan, karanlıktan hatta ölümün beni bulmasından.
Ama üzülüyorum nefret etmem gerekirken gözyaşı akıtıyorum.
Canımı emanet ettiğimin canımı yok saymasına dayanamıyorum.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta