Toprak ve su iken yokluktan varlığa bir nutfeyi dirilten Rabbim
Kelimenin sahibini dile getirmekle şair büyük bir işe girişti.
Nereden ve nasıl başlayacağı belli olmayan deryaya daldı.
Ağrımayan başı ağrıdı, gözleri karardı, saçlarına beyazlar düştü
Hiçlikten et ile kemiğe bürüdü, kan ve can verdi Rabbim
Düşündü zor bir işe Sevgilisine şiir yazmaya karar kıldı
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta