Utandım yaşamaktan, liyakatsiz halimle,
Kuyumu kazımışım, fark etmeden elimle.
Ateşe körük çektim, zehir saçan dilimle.
Affa liyakatim yok, bilirim yüce Rabbim.
Hakkım olmasa bile mağfiret diliyorum.
Aldığım her nefesle, ölüp diriliyorum.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Kendini Bilen Rabb'ini Bilir. Nefsini bilen rabbini bilir. Ki siz, hem nefsinizi hem kendiniz böylesine bilirken
RABBİN DE SİZE TEVECCÜHÜNDEN HİÇ ŞÜPHENİZ OLMASIN NECDET BEY. KUTLARIM BU MANEVİYAT DOLU ŞİİRİNİZ VE SİZİ İÇTENLİKLE...NİCELERİNE. SELAM VE DUA İLE...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta