Utandım yaşamaktan, liyakatsiz halimle,
Kuyumu kazımışım, fark etmeden elimle.
Ateşe körük çektim, zehir saçan dilimle.
Affa liyakatim yok, bilirim yüce Rabbim.
Hakkım olmasa bile mağfiret diliyorum.
Aldığım her nefesle, ölüp diriliyorum.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Kendini Bilen Rabb'ini Bilir. Nefsini bilen rabbini bilir. Ki siz, hem nefsinizi hem kendiniz böylesine bilirken
RABBİN DE SİZE TEVECCÜHÜNDEN HİÇ ŞÜPHENİZ OLMASIN NECDET BEY. KUTLARIM BU MANEVİYAT DOLU ŞİİRİNİZ VE SİZİ İÇTENLİKLE...NİCELERİNE. SELAM VE DUA İLE...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta