Gül bağları durur iken istediğin çalı diken Gönlüne sivayı eken gülmez ebeda Rabbena İstediğin nedir söyle Hakka karşı durma böyle İstenirsen mevla ile solman ebeda Rabbena Aşık olan sözün durur Sadık olan özü sürur Yanık olan gözüdür nur akar ebeda Rabbena Ya Rabbena hayır senden lütfunu alma acizden Sultanı Hatemi veli ilen güldür ebeda Rabbena. Gülmek Hakkın ihsanıdır Feyzi ilâhî deryasıdır Hiçlik yokluk kaynağıdır Lütfet ebeda Rabbena. Dostun O'dur Nurun O'dur katında sıdk ile durur Himmeti âli ile pürnur eyle ebeda Rabbena
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta