1972--Osmaniye -Finike
Doğunun hüsran Şehri Bitlis
Kuşluk vakti esrarengiz vahşetin çağrısı
Kuşlarda konuşmayan her canlı
Bir kasırga devranda dalgalanma
Mühürlenmiş beyinleri kalpleri kemterlerin
Babalar onbeş yaş, erler
Kafkas, Yemen, Çanakkale cephesinde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta