Tepenin önünde bir şirin kaza,
Açmış her yanında güller Pütürge,
Yeşil yaprakları dökülmüş yüze,
Filiz salmış güçlü dallar Pütürge.
Önce Şiro, İmran, adını aldın,
Kahta, Elazığ ‘ a bağlandın kaldın,
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




1965 Pütürge dogumlu,gaz lambasının olduğu ,sabahlari süt yada püşürük çorbasının içildiği,kavurması ve yağı çökrlegi kıllaru olduğu yıllar,adam boyu karın yağdığı yıllar gurbette bir yakınımızin olduğu yıllar yoklukluk yılları yine de kışın Kubbe Dağı geçit vermezdi.Bir yerde bir Pütürge ismi ,bir Siro ve Kubbe Dağını görünce duygulanırım.Kalbim çarpar sevdalıyım o topraklara.Bir o kadarda bizi çetin şartlara mahkum edenlere sitemliyim.Bu şiiri paylaşacağım Selam ve saygılar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta