Putlar Şiiri - Bora Baydar

Takvimler göstermez ne ufku ne geleceği
Kronos içinde kaybolan ruhlar 20’li yaşlardaki gibi
Hatta belki daha cesur
Aymaz ve serseri
Akıp gitse yanaklarımdan yüreğimi bir tas merhamete muhtaç bırakan her bir duygu
Uslu bir çocuk gibi kaydıraktan kaysa hüzünle tımar edilen her bir dakika
Kurtulduğumuz tek şey dünler bugünler değil, yarınlar da olsa
İstikametimdeki her bir hayalden firariyim
Küpüne zarar keskin bir sirkeyi sensiz neyleyim
Fakat kronosun oyununu hayat bozar
Çünkü yarınlardan hep bir umut var
Geldin ya, beni öptün de, yıkıldı o putlar
Yarınlardan hep bir umut var
Gittin ya, beni görmedin de, söndü umutlar