Mangalda kül komaz, aşk anılınca
Ferhatça dağ deler yanar mecnunca
Anlarsın boş imiş, konuşturunca
Aşk senin neyine, yüreksiz gafil
Pervaneler korkmaz, yanan ateşten
Aşıklar cesurdur geçerler serden
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim



