Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Dışı tenha insanın içi mahşer..
Yüreğinize sağlık, eseniniz bol olsun. Şiirle kalın
TEBRİKLER...yüreğinize sağlık sn Nil Henan..güzel olmuş.
En derin hürmetlerimle...başarılar dilerim...
Her şey gönlünüzce olsun..esen kalınız her daim.
az öz kısa bir anlatım.Gerçekten de yaşamın pusulası var mı yok mu? düşündürdü beni! Hüzün ve iyilik! insanların mayası mıdır?şiiri severek okudum tebrik ederim. selam size.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta