Yalnızlığın çemberinde bileniyor geçmiş,
Tıpkı akrep öfkesi, zamansız zehir.
Yol alırken susmuş düşler ardınsıra,
İkiye bölünmüş kalbinde pusula.
Hiç olmadık bir anda;
Aymazlığın duldasında, adımlar gizlenmiş voltalarda,
Sabırsızlık sokuluyor Arnavut kaldırımlarında tek tek.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta