Eğik duran kahve cezvesiydi gözlerin
Kutup yıldızına ulaşmak için baktığım
Karanlık tenhalarımı aydınlatırdı izlerin
Demli bir şiir tadında kapına bıraktığım
Pusulası kaşların olan nehirdi saçların
Ömrümün sebebi diye diz çöktüğüm
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta