Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Zamanın sularında gezinir dururuz.Boyutları sınırsız bir yolculuktur bu.
Değişken yönlere yürürken nice kıylar geçeriz.
Bize eşlik eden başat yol arkadaşımız iç sesimizdir.
Genellikle sıkar bizi.Çok yük olur,çok konuşur/konuşturur.
Gönül bu disiplinsizlikten çıkış için bir başka yüz'e gereksinir.
Çıkıp da gelebilse keşke.
Şiirdeki odak, yalnızlığın ve yaşama yabancılaşmanın sesleriyle doluydu.
Şiiri beğenerek okudum.Ayrık bir biçem kendini duyumsatıyordu.
Özen/emeğe erdemle.
ÇOK ANLAMLI VE GÜZEL DİZELER,YÜREĞİNİZE SAĞLIK,SAYGI İLE...
ellrinize sağlık...
pusu herzaman tehlikeli değilmiş demekki...bu nefis çalışmayla hatırlattığınız için teşekkür ederim sayın şair...sevgiler selamlar ...
Dize ya da cümle yapısı olarak biraz karışık başlamış gibi geldi şiiriniz bana ...
Söylenmek istenilenlerin söylenmesi için (belli ki) camın öte yüzünden gelecek bir sesi beklerken tuşlar üzerindeki parmaklar...
Hasrete bakış çok güzel, ortama uygun..
Kutluyorum çalışmanızı .
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta