Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Uzandı cesedi sokağın yalnızlığınca
Kapanan gözlerinde sevinç dondu
Dudaklarındaki gülümseme
Ölüme inat duruyordu.
Muthiş.
o günleri yaşayanlar bilir.....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta