Mehmet’in kara kaşlarıyla gözleriydi toprak.
Onun ter kokusu misk-i amberdi sanki.
Bilmiyordu ki Mehmet’im o terler,
Birazdan kanla beraber akacaktı vücudunda.
Pusu mu demeli şimdi buna?
Yoksa korkakların şereften yoksunluğu mu?
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta