Gece ağlıyordu geceme
Karanlık korkuyordu karanlığımdan
Kuşlar vurgundu yanlızlığımın kanat çırpışlarına
Bir kaşarlanmış ayyaş gördü yıkılışımı imrendi
Altındı gözyaşlarım sevinçsiz okyanuslarda
İniltilerim ürpertiyordu bülbülleri
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…



